AMAÇ: Bu çalışmada, düşük ve yüksek frekanslı işitme kaybı olan hastalarda mizofoni, hiperakuzi ve tinnitusun sıklığı ve şiddeti standart anketler kullanılarak değerlendirildi.
YÖNTEMLER: 01.05.2025-31.08.2025 tarihleri arasında yapılan bu kesitsel çalışmaya, işitme kaybı türüne göre düşük, yüksek veya mikst gruba ayrılan 100 hasta (52 erkek, 48 kadın; ort. yaş 62.5±13.8 yıl; dağılım 14-95 yıl) dahil edildi. Mizofoni, Mizofoni Anketi (MISO); hiperakuzi, Hiperakuzi Ölçeği; tinnitus ise standart bir tinnitus anketi ile değerlendirildi. İşitme kaybı tipi ile semptom şiddeti arasındaki ilişkiler ki-kare testi, Monte Carlo simülasyonları, Cramér’s V istatistiği ve lojistik regresyon analizleriyle incelendi. Etki büyüklükleri bootstrap yöntemleriyle hesaplandı.
BULGULAR: İşitsel hassasiyet bozuklukları arasında tinnitus, frekans-spesifik işitme kaybı ile anlamlı ilişki gösterdi (p<0.05). Buna karşılık mizofoni ve hiperakuzi açısından istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmadı. Frekans kaybının mizofoni, hiperakuzi ve tinnitus ile anlamlı düzeyde ilişkili olduğu belirlendi (Cramér’s V=0.61–0.73, permütasyon p<0.001). Cinsiyet, bağımsız olarak hiperakuzi ile ilişkili bulundu (OR≈3, p=0.046). Mizofoni ve hiperakuzi şiddeti arasında orta düzeyde pozitif ilişki saptandı (Spearman ρ=0.29, p=0.01). Yaş ve cinsiyete göre yapılan alt grup analizlerinde benzer eğilimler gözlendi.
SONUÇ: Frekans-spesifik işitme kaybı olan bireylerde tinnitus sıklığı yüksektir ve bu durum işitme cihazı öncesi bireyselleştirilmiş değerlendirme ihtiyacını vurgulamaktadır. Mizofoni ve hiperakuzi sık görülse de odyometrik paternlerle anlamlı bir ilişkileri saptanmamıştır.

OBJECTIVE: This study aims to evaluate the frequency and severity of misophonia, hyperacusis, and tinnitus in patients with low- and high-frequency hearing loss using standardized questionnaires.
METHODS: This cross-sectional study, conducted between 01.05.2025 and 31.08.2025, included 100 patients (52 males, 48 females; mean age 62.5±13.8 year; range, 14 to 95 year) classified into low-, high-, or mixed-frequency hearing loss groups. Misophonia was assessed using the Misophonia Questionnaire (MISO), hyperacusis using the Hyperacusis Scale, and tinnitus using a standardized tinnitus survey. Associations between hearing loss type and symptom severity were analyzed using Chi-square tests, Monte Carlo simulations, Cramér’s V statistics, and logistic regression analyses. Effect sizes were estimated using bootstrap methods.
RESULTS: Among auditory sensitivity disorders, tinnitus showed a significant association with frequency-specific hearing loss (p<0.05). In contrast, no statistically significant associations were found for misophonia or hyperacusis. Frequency loss was significantly associated with misophonia, hyperacusis, and tinnitus (Cramér’s V=0.61-0.73, permuted p<0.001). Gender was independently associated with hyperacusis (OR≈3, p=0.046). A moderate positive correlation was observed between misophonia and hyperacusis severity (Spearman ρ=0.29, p=0.01). Subgroup analyses by age and gender revealed similar trends.
CONCLUSION: Tinnitus is more prevalent in individuals with frequency-specific hearing loss, highlighting the need for individualized assessment prior to hearing aid fitting. Although misophonia and hyperacusis are commonly observed, no significant associations with audiometric patterns were identified.