AMAÇ: Bu çalışmada, kronik uyku yoksunluğunun postural duyusal organizasyon üzerindeki etkisi incelendi.
YÖNTEMLER: Çalışmaya Mart 2022 - Haziran 2022 tarihleri arasında en az bir yıldır hastanede 16 saatlik gece vardiyasında (n=20) ya da gündüz 8 saatlik çalışma düzeninde (n=19) çalışan 39 sağlık çalışanı (23 erkek, 16 kadın; ort. yaş: 29.9±5.6 yıl; dağılım, 26-32.5 years) yıl) dahil edildi. Değerlendirmeler çalışmanın başlangıcında ve sonunda yapıldı. Yorgunluk değerlendirmeleri Görsel Analog Skalası ile yapıldı. Postüral duyu organizasyonu (somatosensöriyel, vizüel ve vestibüler) ve stabilite limitleri bilgisayarlı dinamik postürografi ile değerlendirildi.
BULGULAR: Çalışma öncesi gruplar arasında yorgunluk, postüral duyu organizasyonu ve stabilite limitleri açısından fark yoktu (p>0.05). Her iki grupta çalışma sonrası yorgunluk değeri çalışma öncesine kıyasla daha yüksekti (p<0.05). Gece vardiyalı çalışma grubunda çalışma sonrası anteroposterior ve mediolateral somatosensöriyel, vizüel ve vestibüler değerler ile stabilite limitleri test değerleri daha düşüktü (p<0.05). Gündüz çalışan grupta çalışma sonrası anteroposterior somatosensöriyel ve vestibüler test değerleri daha düşüktü (p<0.05). Gece vardiyalı çalışma grubu, çalışma sonunda sabit çalışma grubuna kıyasla daha yüksek yorgunluk, daha düşük postüral duyu organizasyonu ve stabilite limitleri değerlerine sahipti (p<0.05).
SONUÇ: Uykusuzluk ve yorgunluk seviyeleri subjektif olarak değerlendirilebilmesine rağmen, bu tür değerlendirmeler yorgun kişinin gerçek fizyolojik durumunu yansıtmayabilir.

OBJECTIVE: This study aims to examine the effect of chronic sleep deprivation on postural sensory organization.
METHODS: The study included 39 healthcare professionals (23 males, 16 females; mean age: 29.9±5.6 years; range, 26 to 32.5 years) who had worked at a hospital for at least one year and were assigned to either 16-h night shifts (n=20) or regular 8-h daytime shifts (n=19) between March 2022 and June 2022. Evaluations were performed at baseline and at the end of the study. Fatigue evaluations were made by a Visual Analog Scale. Postural sensory organization (somatosensory, visual, and vestibular) and stability limits were evaluated by computed dynamic posturography.
RESULTS: There was no difference between groups in terms of prestudy fatigue, postural sensory organization, and stability limits (p>0.05). Poststudy fatigue values were higher in both groups compared to prestudy values (p<0.05). Anteroposterior and mediolateral somatosensory, visual, and vestibular values and stability limits test values were lower in the night-shift group (p<0.05). Poststudy anteroposterior somatosensory and vestibular test values were lower in the daytime group (p<0.05). The night-shift group had higher poststudy fatigue and lower postural sensory organization and stability limits values compared to the daytime group (p<0.05).
CONCLUSION: Although sleepiness and fatigue levels can be evaluated subjectively, such assessments may not reflect the true physiological state of the tired person.